چو من یارم ندیده ام پیاپی

بشد انگشت حسرت بر لبم نی

اگرصد جان و دل من در برم باد

کنم منزل به منزل در رهش طی

قسم بر جان جانان کز فراقش

حریم گرم دستانم شده دی

چو بویش بر مشامم یک دم آید

بدان هرگز ننوشم جرعه ای می

صدف  تر کن که من الماس دارم

کجا بینم تورا یا آن زمان کی؟

از:س.ن.ح